İBRANİLERE MEKTUP

(Üstün Kurucu)

 

Önsöz

Bu mektup Tanrı’nın kendisine bağlı olanlarla çok önemli konularda konuşmasıdır. İlginçtir; esinlenen yazarın adı bile bilinmiyor. Mektubu alanların Mesih’e bağlılıkları yüzünden daha önce ağır baskılardan geçtiği belirtiliyor (10:32,34). Bunlar epeyi bir süre önce Yahudilik’ten Mesih bağlılığına geçmiş. Yeryüzünde yerleri yoksa da (6:11-12; 11:8-10) betim diliyle diri Tanrı’nın yücelerdeki kentine varmış bulunuyorlar (12:22). Yöneticilerinden bazıları yaşamdan ayrılmış (13:7). Mektup Tanrı esinlemesiyle 60-70 yılları arasında yazılmıştır.

 

Mektubu alanlar eğitilmiş, akıllı kişilerdir. Ne var ki, başlangıçta içtenlikle sarıldıkları imanda gevşekliğe sürüklenmişler (5:11; 6:12). Önceki içtenliği bırakmışlar (3:6,14; 10:23,35), ruhsal gelişmenin gereğini unutmuşlar (5:12-14), toplantılara katılmayı savsaklamışlar (10:25). Kısacası, Yahudiliğe, töreciliğe dönme tehlikesiyle karşı karşıyalar.

 

İnanlıların geriye dönme tehlikesine karşı uyarılarak yüreklendirilmesi mektubun ağırlık noktasıdır. Eski Antlaşma’nın dinsel uygulamalarla ilgili bütün koşulları Yeni Antlaşma’da İsa Mesih’in bağışlamalık sunusuyla bütünlüğe ermiştir. Bunu bırakıp yeni baştan Yahudiliğin sonuç sağlayamayan törelerine dönüş, doruktan aşağı yuvarlanıştır. Onların geride bıraktığı törecilik hem yetkinlikten ırak, hem de zamana kısıtlıdır. Mesih inancı ise yetkinlik (7:9) ve sonsuzluk sağlayıcıdır (5:9; 9:12,15; 13:20), vaktin zamanın ötesindedir (13:8; 1:12b; 7:25b).

 

İsa Mesih’in yücelerdeki etkin başrahipliği ve sağladığı kurtarış her yetkiden üstündür, kalıcılığıysa sonsuzları kucaklamaktadır (5:9; 9:12,15; 13:20; 9:14; 10:14).

 

Bu mektup şöyle özetlenebilir:

I.                  Mesih’in öncesizliği, 1. ve 2. bölümler

II.               Mesih başrahipliğinin öncesizliği, 3:1-10:18

III.            Mesih’in sunusu Tanrı katına girişimizi sonsuzlar sonsuzu sağlamıştır,

 10:19-12:29

IV.             İsteklendirme, 13. bölüm.

 

Başlangıç 1-4

Tanrı önceki çağlarda çeşitli biçimlerde, ayrımlı yollardan atalarımıza peygamberler aracılığıyla konuştu. ²Ama şu son günlerde Oğul aracılığıyla bizimle konuştu. O’nu her şeye mirasçı atadı. O’nun aracılığıyla evrenleri yarattı. ³Tanrı yüceliğinin parıltısı, Tanrı’nın öz varlığı niteliğinde olan bu kişi, gücünü belgeleyen sözüyle var olan her şeyi uyumda tutmaktadır.

 Günahların arıtılmasını tümledikten sonra, yücelerde ululuğun sağında oturdu. ⁴Meleklerden çok aşkın üstünlükte olduğunu gösterdi. Nasıl ki, onlarınkinden kat kat yüksek adı miras aldı.

 

OĞUL’UN MELEKLERE ÜSTÜNLÜĞÜ

 

Kutsal Yazı’dan Kanıtlar 5-14

 ⁵Çünkü Tanrı meleklerden hangisine, hangi dönemde şu yolda söz söylemiştir?

 “Sen benim Oğlum’sun,

 Baba oldum sana bugün.”

 Ve yine,

 “O’na Baba olacağım,

 O da bana Oğul olacak.”

   ⁶Tanrı ilk-doğanı dünyaya [a] sunduğunda ise yine şöyle der:

 “Tanrı’nın tüm melekleri O’na tapınsın.”

   ⁷Melekler için de şunları bildirir:

 “O ki, meleklerini rüzgâra dönüştürür,

  Görevlilerini de ateş alevine.“

  ⁸Ama Oğul için şöyle der:

 “Senin tahtın Tanrı, çağlar çağıncadır,

 Doğruluk asası da hükümranlığının asasıdır.

    ⁹Doğruluğu sevdin, kötülüğe kinle baktın.

 Bu nedenle Tanrı, senin Tanrın,

 Seni kıvanç yağıyla meshederek [b]

 Paydaşlarından üstün kıldı.”

   ¹⁰“Ve yine,

 “Sen ya Rab, başlangıçta yeryüzünün temelini kurdun.

 Gökler de senin ellerinin yapıtıdır.

    ¹¹Onlar gelip geçecek, ama sen kalacaksın.

 Tümü birden giysi gibi eskiyecek.

   ¹²Harmani gibi düreceksin onları.

 Evet, bir giysi gibi değiştirilecekler.

 Ama sen hep aynısın.

 Yıllarının da sonu yoktur.”

 ¹³Kaldı ki, Tanrı meleklerden hangisine, hangi dönemde,

 “Düşmanlarını ayaklarının altına

  Basamak yapıncaya dek sağımda otur” demiştir?

¹⁴Tüm melekler kurtuluş mirasını alanlara hizmet etmek için gönderilen görevli ruhlar değil de nedir?

 

SON VE YETKİN BAŞRAHİP

 

Savsaklanamayan Kurtuluş 1-9

İşte bunun için, akıntıya kapılıp sürüklenmeyelim diye, işittiklerimize çok dikkat etmemiz gerekir. ²Çünkü madem melekler aracılığıyla bildirilen Yasa Sözü doğrulandı, her suç ve buyruğa uymazlık hak ettiği karşılığı aldı, ³böylesi yüce bir kurtuluşu savsaklarsak biz nasıl kaçıp kurtulabiliriz? Başlangıçta Rab’bin kendisi bu kurtuluşu bildirdi; işitenler de onu bizlere doğruladı. ⁴Bunun yanı sıra belirtiler, göz kamaştırıcı eylemler, çeşitli güçlü işlerle kendi isteği uyarınca Kutsal Ruh’un dağıttığı armağanlar Tanrı’nın kullandığı tanıklardır.

 ⁵Çünkü sözünü ettiğimiz, o ileride yaşanılacak dünyayı Tanrı meleklere bağımlı kılmadı. ⁶Tersine, Kutsal Söz’ün bir yerinde şu tanıklığa rastlanır:

 “İnsan nedir ki onu anımsarsın?

 Ya da insanoğlu ne ki, onu düşünürsün!

   ⁷Onu bir süre meleklerden biraz geri kıldın.

 Ona yücelik ve onur tacını taktın.

    ⁸Her varlığı onun ayakları altına bağımlı kıldın.”

 Her şeyi ona bağımlı kıldı; bu durumda ona bağımlı kılınmayan hiçbir şey bırakmamış oldu. Ancak görüyoruz ki, daha her şey ona bağımlı kılınmamıştır.

 ⁹Bununla birlikte, bir süre meleklerden biraz geri kılınan İsa’yı görüyoruz. Çektiği ölüm işkencelerinden ötürü yücelik ve onur tacını taşımaktadır. Tanrı kayrasıyla herkesin yararına ölümü tatması için oldu bu.

 

Oğul İnsan Doğasıyla Özdeş Oldu 10-18

 ¹⁰Her şey Tanrı yararınadır ve her şey Tanrı aracılığıyla var olmuştur. Tanrı birçok evladı yüceliğe kavuştururken, onların kurtuluş başkanını işkenceler yoluyla yetkinliğe erdirmesi gerekiyordu. ¹¹Çünkü kutsal kılan da, kutsal kılınanlar da hep aynı özdendir*. İşte bunun içindir ki, Oğul onlara “kardeşlerim” demekten utanç duymuyor. ¹²O şöyle diyor:

 “Adını kardeşlerime bildireceğim.

 Topluluğun içinde sana övgü yükselteceğim.”

   ¹³Bunun yanı sıra şunu söylüyor:

 “O’na güveneceğim.”

 Ve ardından şöyle konuşuyor:

 “İşte ben ve Tanrı’nın bana verdiği çocuklar!”

 ¹⁴Bu nedenle, çocuklar nasıl etle kana paydaş olduysa, O kendisi de bu doğayla özdeş oldu. Öyle ki, ölümün güçlü egemenliğini kendinde bulunduranı, yani iblisi ölümüyle ezsin. ¹⁵Ve ölüm korkusu yüzünden yaşam boyu tutsak olanları özgürlüğe kavuştursun.

¹⁶Çünkü hiç kuşkusuz, meleklerle özdeşleşmeyi üstlenmedi. Bunun yerine İbrahim soyuyla özdeşleşmeyi üstlendi. ¹⁷Bu nedenle her bakımdan kardeşleri gibi olması gerekti. Öyle ki, Tanrı doğrultusunda acımayla dolu, güvenilir bir başrahip olsun; halkın günahlarını gideren bağışlamalığı sunsun. ¹⁸Çünkü kendisi işkenceler çekerek denendiğinden, denenenlere yardım edebilecek güçtedir.

 

Musa Hizmet Edendir, Mesih Oğul’dur 1-6

Kutsal yaşamlı kardeşlerim, göksel çağrının paydaşları! Bu nedenle, ruhsal tanıklığımızın habercisi ve Başrahibi İsa’yı aklınızdan çıkarmayın.

 ²O kendisini atayan Tanrı’ya sadıktı. Musa da Tanrı Evi’nin tümüne sadıktı. ³Ama İsa, Musa’dan daha üstün yüceliğe yaraşır sayıldı. Nasıl ki, evi yapana verilen onur evinkinden üstündür. ⁴Çünkü her evin bir yapıcısı vardır. Her şeyin yapıcısı ise Tanrı’dır. ⁵Musa sonradan açıklanacak konularda tanıklık etmek için bir hizmet görücü olarak, Tanrı Evi’nin tümüne sadık davrandı. ⁶Ama Mesih Oğul olarak Tanrı Evi’nin üzerindedir. O’nun Evi bizleriz; yeter ki güvencimizi ve umudun doğurduğu övüncü sonuna dek sürdürelim.

 

İman Eksikliği Yıkıma Götürür 7-19

   ⁷Bu nedenle Kutsal Ruh şöyle diyor:

 “Bugün Tanrı’nın sesini duyarsanız,

   ⁸Gücendirme olayında,

 Çöldeki denenme gününde olduğu gibi*

 Yüreklerinizi katılaştırmayın.

   ⁹Atalarınız orada beni sınayıp denedi

 Ve kırk yıl süreyle yaptığım işleri gördüler.

  ¹⁰İşte bunun için o kuşağa öfkelendim

 Ve, ‘Bunların yüreği hep yanılır’ dedim;

 ‘Onlar benim yollarımı bilmedi.

   ¹¹Öfkeliyken ant içtiğim gibi,

 Dinginliğime* hiç girmeyecekler.’”

 ¹²Dikkat edin kardeşlerim, hiçbirinizde size diri Tanrı’yı bıraktıracak kötü, imansız bir yürek barınmasın. ¹³Bugün diye bilinen günler sürdükçe birbirinize öğüt verin. Böylece, hiçbiriniz günah aldatıcılığıyla yüreğini katılaştırmasın. ¹⁴Çünkü biz Mesih’e paydaş olduk; eğer başlangıçtaki güvencimizi sonuna dek sürdürürsek.. ¹⁵Kutsal Söz bu dönemde de şöyle buyuruyor:

 “Bugün Tanrı’nın sesini duyarsanız,

 Gücendirme olayında yaptıkları gibi

 Yüreklerinizi katılaştırmayın.”

 ¹⁶Kimdi işitmişken gücendirenler? Musa’nın yönetiminde Mısır’dan çıkanların tümü değil mi? ¹⁷Kimdi Tanrı’nın kırk yıl boyunca öfkelendiği kişiler? Günah işlediklerinden cesetleri çölde düşenler değil mi? ¹⁸Dinginliğine girmeyeceklerine ilişkin ant içtiği kişiler söz dinlemeyenler değildi de kimdi? ¹⁹Görüyoruz ki, imansızlıkları onların girişini önledi.

 

Tanrı Dinginliğine Giremeyenlere Benzemeyelim 1-13

Tanrı dinginliğine girmekle ilgili vaat daha geçerliyken, içinizden birinin fırsatı kaçırdığına karar verilmesinden korkalım. ²Sevinç Getirici Haber onlara olduğu gibi bize de bildirildi. Ne var ki, işittikleri söz onlara yaramadı. Çünkü işitenlerin içinde imanla kaynaşmadı. ³Biz iman edenlerse,

 O’nun dediği gibi dinginliğe giriyoruz:

 “Öfkeliyken ant içtiğim gibi,

 Dinginliğime hiç girmeyecekler.”

 Oysa Tanrı’nın ‘işleri’ dünyanın kuruluşundan bu yana sonuçlanmış bulunuyordu. ⁴Çünkü Kitap’ın başka bir yerinde yedinci günden şöyle söz ediyor:

 “Tanrı yedinci gün tüm işlerini noktalayıp dinlendi.”

    ⁵Yine bu konuda şöyle konuşuyor:

 “Dinginliğime hiç girmeyecekler.”

 ⁶Sevinç Getirici Haber’i önceden duyanlar söz dinlemediklerinden dinginliğe giremedi. Öyleyse bu dinginliğe girme hakkı bazıları için saklı duruyor. ⁷Aradan uzun süre geçtikten sonra Tanrı Davut’un ağzından bugün diye kesinleştirdiği güne ilişkin yine konuşuyor. Tıpkı belirtilen sözdeki gibi:

 “Bugün Tanrı’nın sesini duyarsanız,

 Yüreklerinizi katılaştırmayın.”

 ⁸Yeşu* onları dinginliğe kavuşturmuş olsaydı, Tanrı sonradan başka bir günden söz etmeyecekti. ⁹Demek ki, Tanrı halkına O’nun yedinci gün dinlendiği gibi bir dinginlik saklı duruyor. ¹⁰Çünkü O’nun dinginliğine giren kişi de işlerini bırakıp dinginliğe kavuşmuştur. Tıpkı Tanrı’nın kendi işlerini bütünleyip dinlendiği gibi.

 ¹¹Bu yüzden bizler de o dinginliğe girmek için çaba gösterelim. Böylece kimse aynı sıradan söz dinlemezliğe sürüklenmesin. ¹²Çünkü Tanrı’nın Sözü diridir, etkindir. İki ağızlı her kılıçtan daha keskindir. Can ile ruhun ayrıldığı yere dek –eklemlere iliklere varıncaya dek– delip böler, yüreğin düşüncelerini tasarılarını eleştirir. ¹³Tanrı’nın önünde hiçbir yaratık gizlenemez. Kendisine hesap vermekle sorumlu olduğumuz kişinin gözünde her şey tüm çıplaklığıyla belirgindir.

 

Yardımcımız: Göklerden Geçen Başrahip 14-16

 ¹⁴Göklerden geçen yüce bir başrahibe, Tanrı Oğlu İsa’ya sahip olduğumuzu göz önünde tutarak, tanıklığımıza sımsıkı sarılalım. ¹⁵Çünkü başrahibimiz zayıflıklarımıza yakınlık duyamayan bir başrahip değildir. Tersine, her bakımdan bizim gibi denenmiş, ama günahsız kalmıştır. ¹⁶Onun için, kayra tahtına tam güvenle yaklaşalım. Öyle ki, yardıma gereksinim duyulan dönemde lütuf bulalım ve kayraya kavuşalım.

 

Başrahip Bu Hakkı Tanrı’dan Aldı 1-6

Çünkü her başrahip insanlar arasından seçilir. Tanrı doğrultusunda insanlar yararına günahlara karşı armağanlar, sunular getirmekle ilgili işlere atanır. ²Bilgisizlere, yoldan sapanlara karşı anlayışla davranabilir. Çünkü kendisi de insansal zayıflıkla kuşatılmıştır. ³Bu nedenle halk için olduğu gibi, kendisi için de günaha karşı sunu getirmek zorundadır. ⁴Hiç kimse başrahip olma onurunu kendi kendine almaz. Tıpkı Harun gibi, bu hizmete Tanrı tarafından çağrılır. ⁵Mesih de başrahip olmak için kendi kendini yüceltmedi. Bunu O’na kendisiyle konuşan Tanrı verdi:

 “Sen benim Oğlum’sun,

 Baba oldum sana bugün.”

   ⁶Başka bir yerde de şöyle der:

 “Melkisedek düzenine göre*

 Sonsuzluk boyunca rahipsin sen.”

 

Yetkin Oğul, Yetkin Başrahip 7-10

 ⁷İnsan bedenindeyken, İsa kendisini ölümden kurtarmaya gücü olan Tanrı’ya yüksek sesle bağırarak, gözyaşlarıyla dualar dilekler sundu. Tanrısayarlığı nedeniyle işitildi. ⁸Oğul olmasına karşın, çektiği işkencelerle buyruğa uymayı öğrendi. ⁹Yetkinliğe erdiğinde, buyruğuna uyan herkese sonsuz kurtuluş kaynağı oldu. ¹⁰Tanrı tarafından Melkisedek düzenine göre başrahip olarak adlandırıldı.

 

İSA MESİH’İN GÜVENİLİR BAŞRAHİPLİĞİ

 

Kulağı Ağır İşitenler 11-14

 ¹¹Bu konuda size söylenecek çok sözümüz var. Ama kulaklarınız işitmekte tembelleştiğinden, anlatabilmek güçtür. ¹²Şimdiye dek öğretmen olmanız gerekirdi. Gelgelelim Tanrı bildirilerinin ön saftaki öğelerini size yeniden öğretecek birine gereksiniminiz var. Katı yiyeceğe değil, süte gereksinim duyar oldunuz. ¹³Oysa sütle beslenen, doğruluk sözü konusunda görgüsüzdür. Çünkü çocuktur. ¹⁴Katı yiyecekse yetkinlere özgüdür. Onların anlayışı iyiyi kötüyü ayırt edebilme doğrultusunda eğitilmiştir.

 

İmandan Ayrılmaya Karşı Uyarı 1-12

Öyleyse, Mesih öğretiminin başlangıç ilkelerini bırakıp yetkinliğe erdirilelim. Ölü işlerden dönmekle, Tanrı’ya inanmakla ilgili temel konuları yeni baştan kurmaya koyulmayalım: ²Yıkanma töreleriyle ilgili öğretiyi, üzerine eller koyarak kutlu kılmayı, ölülerin dirilişi konusunu, sonsuz yargılamayı.. ³Tanrı izin verirse bunu da yapmaya hazırız.

 ⁴Çünkü bir kez aydınlananları, göksel armağanı tadanları, Kutsal Ruh’a paydaş olanları, ⁵Tanrı Sözü’nün yararını, gelecek çağın güçlerini tadanları, ⁶sonra da düşüşe gidenleri yine günahtan dönme yenilenmesine eriştirmek olanaksızdır. Çünkü onlar Tanrı Oğlu’nu kendileri için yeniden çarmıha çakıyor, aşağılıyorlar. ⁷Toprak ardı ardına üzerine yağan yağmuru emer. Bundan sonra kimlerin yararına işlenmişse, onlara verimli ürünü sunarak Tanrı’dan kutluluk alır. ⁸Ama diken ve kengel verirse onaylanmaz. Onun lanetlenmesi yakındır, sonu ateşte yanmaktır.

 ⁹Sevgili kardeşlerim, bunları söylememize karşın, kurtuluşu içeren konularda durumunuzun bundan daha üstün olduğuna kesinlikle inanıyoruz. ¹⁰Çünkü Tanrı adaletsiz değildir. Adı yararına gösterdiğiniz çalışmayı ve sevgiyi aldırmazlıkla karşılamaz. Sizler kutsal yaşamlılara hizmet sundunuz, yine de sunmaktasınız. ¹¹Her birinizin sonuna dek aynı çabayı göstermenizi özlüyoruz. Böylece umutta tümlüğünüz gerçekleşsin. ¹²Öyle ki, tembelliğe düşmeyesiniz; tersine, imanla ve katlanışla vaatleri miras alanlara benzer olasınız.

 

Tanrı’nın Kesin Vaadi 13-20

 ¹³Tanrı İbrahim’e vaatte bulunduğu zaman, ant içilecek daha üstün biri olmadığından, kendisi üzerine ant içerek ¹⁴şunu bildirdi:

 “Gerçekten seni kutladıkça kutlayacağım

 Ve soyunu çoğalttıkça çoğaltacağım.”

    ¹⁵İbrahim katlanış göstererek bekledi, vaade erişti.

 ¹⁶İnsanlar kendilerinden üstün biri üzerine ant içer. Ve her tartışmalarında ant son doğrulamadır. ¹⁷Tanrı da vaadin mirasçılarına kararının kesin değişmezliğini daha etkin biçimde kanıtlamak isteyince araya andı koydu. ¹⁸Böylece, değişmezliği kesinlikle bilinen iki kanıtla [c] Tanrı’nın yalan söyleyemeyeceği belgeleniyor. Kendisine sığınmış bulunan bizlerin bunlarda sağlam avuntu bularak, önümüzdeki umuda sarılmamız amaçlanıyor. ¹⁹Gemi demiri gibi, cana güvenlik ve sarsılmazlık sağlayan bir umuda sahibiz. Göklere, perdenin iç bölümüne atılan demirdir bu. ²⁰Mesih önderimiz olarak oraya gitmiş, Melkisedek düzenine göre sonsuzluk boyunca başrahip niteliğini almıştır.

 

A.    ÜSTÜN BAŞRAHİPLİK

 

Soyu Bilinmeyen Melkisedek’in Üstünlüğü 1-10

Melkisedek’e gelince, Salem kralı, Ulu Tanrı’nın rahibiydi o. İbrahim krallara karşı yengi kazandıktan sonra geri dönerken, bu Melkisedek onu karşıladı ve kutlu kıldı. ²İbrahim ele geçirdiği tüm malların onda birini ona verdi. Melkisedek adının çevirisi ilkin DOĞRULUK KRALI, sonra Salem Kralı, yani ESENLİK KRALI’dır.

 ³Onun ne babası ne anası ne de soyu var. Doğduğu gün bilinmiyor. Ne de öldüğü gün biliniyor! Ama Tanrı Oğlu gibi, sürekli olarak rahip kalır o. ⁴Onun ne denli yücelik taşıdığını bir düşünün. Atamız İbrahim elde ettiği değerlerin en güzellerinden onda birini ona verdi. ⁵Levioğulları’ndan rahiplik görevini alanlar ruhsal yasa uyarınca halktan –yani kendi kardeşlerinden– ondalık toplamak için buyruk almışlardır. Onların da İbrahim soyundan geldiği unutulmasın.

 ⁶Öte yandan, Levililer’in soyundan gelmeyen Melkisedek İbrahim’den ondalık aldı ve vaatlere sahip olan İbrahim’i kutlu kıldı. ⁷Büyüğün küçüğü kutlu kıldığı hiçbir durumda tartışılamaz. ⁸Birinde ölümlü insanlar ondalık alıyor; öbüründeyse, yaşadığına tanıklık edilen kişi ondalık alıyor*. ⁹Bu ortamda halktan ondalık alan Levioğulları ataları İbrahim aracılığıyla ondalık ödemiştir diyebiliriz. ¹⁰Çünkü Melkisedek onunla karşılaştığında Levi daha atası İbrahim’in bedenindeydi.

 

Birinci Rahiplik Sonrakini Gereksiz Kıldı 11-19

 ¹¹Ruhsal yasa halka Levililer’in rahiplik ettiği düzende verildi. Eğer Levililer soyundan rahiplikle yetkinliğe ermek olanağı bulunsaydı, Melkisedek düzeni uyarınca bambaşka bir rahip çıkmasına ne gerek kalırdı? Niçin Harun düzeni uyarınca bir rahip atanmasın? ¹²Bu durumda, rahiplik düzeni değişince ruhsal yasanın da değişmesi zorunludur. ¹³Çünkü kendisi için bunlar söylenen kişi bambaşka bir soydandır. Bu soydan hiç kimse sunak hizmetinde bulunmadı. ¹⁴Rabbimiz’in Yahuda soyundan geldiği belirgindir. Musa bu soydan rahipler yetişeceğine ilişkin hiçbir söz söylememiştir.

 ¹⁵Melkisedek’e benzer başka bir rahibin ortaya çıkmasıyla konu daha da açıklığa kavuşuyor. ¹⁶Bu kişi yersel yasa kuralları uyarınca değil, yok edilemeyen yaşam gücüyle yetişti. ¹⁷Çünkü Kutsal Söz’de kendisine şöyle tanıklık edildi:

 “Melkisedek düzenine göre

 Sonsuzluk boyunca rahipsin sen.”

 ¹⁸Güçsüzlüğü ve yararsızlığı nedeniyle, daha önce gelen buyruk boşa çıkarılıyor. ¹⁹Çünkü ruhsal yasa hiçbir şeyi yetkinliğe erdiremedi. Bunun yerine üstün bir umut getiriliyor. İşte bununla Tanrı’ya yaklaşıyoruz.

 

Tanrı Mesihi’ni Antla Atadı 20-25

 ²⁰Üstün bir umut, çünkü araya ant girmeksizin verilmedi. Önceki rahipler ant içilmeden rahipliğe getirildi. ²¹Ama İsa kendisine şu sözü bildirenin andıyla geldi:

 “Rab ant içti ve kararından dönmeyecek.

 Sonsuzluk boyunca rahipsin sen.”

 ²²Bununla İsa üstün bir antlaşmanın güvencesi oldu. ²³Öncekiler sayıca çoktu, birbiri ardından rahiplik ederlerdi. Çünkü ölüm onların sürekliliğini önlerdi. ²⁴Ama İsa sonsuzluk boyunca sürekliliği nedeniyle, hiçbir zaman değişmeyen rahipliği varlığında taşıyor. ²⁵İşte bunun içindir ki O’nun kişiliğinde Tanrı’ya gelenleri, bütünlüğü kapsayan sonuçlamayla kurtarmaya güçlüdür. Çünkü