SEVİNÇ GETİRİCİ HABER

YUHANNA

(İman ve Yaşam)

 

Önsöz

Birinci yüzyılın sonlarında Tanrı esiniyle kaleme alınan bu İncil parçasının yazarı adını bildirmiyor. İsa’nın On İki Öğrencisi’nden Yuhanna olduğu anlaşılan bu kişi kendisini İsa’nın sevdiği öğrenci olarak tanımlıyor (13:23; 21:7,20; 19:26). Yazar anlattığı olaylara doğrudan doğruya tanık olduğunu belirtiyor (1:14; 19:35; 21:24).

 

Yazının ana konusu, Giriş’te belirtildiği gibi, insan bedeninde açıklanan öncesiz Tanrı Sözü’dür (1:1-18). Yazar, İsa’nın sekiz çarpıcı mucizesiyle ölüler arasından dirilişine değinerek, bu seçkin belirtileri insanların Mesih’e iman etmesi ve sonsuz yaşam gönencine gelmesi için kaleme aldığını vurguluyor (20:30,31).

 

İsa, “Yol da, gerçek de, yaşam da Ben’im” der (14:6). Bu yazıda İsa, güncel yaşamla ilgili nesneleri, varlıkları soyut açıdan dile getirerek sayısız ruhsal gerçeğe yakından ışık tutar; su, ekmek, çoban, koyun, vb.

 

Yuhanna’nın yazısı, konuları başka açıdan ve zaman döneminden ele alan Matta, Markos, Luka yazılarından ayrımlı bir özellik taşımaktadır. Onlar daha çok İsa’nın Galile’deki hizmetini konu ederken, Yuhanna Yeruşalim’deki hizmet üzerinde durur. Onlar İsa’nın öğretisini simgeler yoluyla anlatırken, Yuhanna bunu karşılıklı konuşmalarla dile getirir. Bunların yanı sıra daha birçok ayrım belirgindir. Çünkü her bir yazar başka başka okuyucu topluluklarına seslenmiştir. Ayrıca Yuhanna’nın bu parçayı ilk üç yazardan daha geç bir tarihte yazmış olduğu da belirtilmeli. İlk üç yazarın üzerinde durduğu konular İsa Mesih’in yaşamıyla ve O’na ilişkin olgular mozaiğiyle döşeliyken dördüncü yazarın yaklaşımı belirgin biçimde tanrıbilim gerçekleriyle donatılmıştır.

 

Bu yazı şöyle özetlenebilir:

             I.      Giriş 1:1-18

          II.      İsa’nın dünyaya açıklanışı 1:19-12:50

       III.      İsa’nın öğrencilerine açıklanışı 13:1-17:26

        IV.      İsa’nın çarmıha çakılışı ve dirilişi 18:1-21:25

 

GİRİŞ

 

Öncesiz Söz 1-5

Başlangıçta [a] Söz [b] vardı. Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı. ²O’ydu başlangıçta Tanrı’yla birlikte olan. ³Kurulu düzen [c] O’nun aracılığıyla oluştu ve oluşanlardan bir teki O’nsuz olmadı. ⁴Yaşam O’ndaydı ve yaşam insanların Işığı’ydı*. ⁵Ve Işık karanlıkta aydınlık verir; karanlık ise onu alt etmedi.

 

Dünya O’nu Bilmedi 6-11

 ⁶Tanrı’dan gönderilmiş bir adam ortaya çıktı, adı Yahya idi. ⁷O tanıklık etmeye geldi. Işık için tanıklık etsin ve herkes onun aracılığıyla imana kavuşsun diye geldi. ⁸Kendisi o Işık değildi, sadece Işık için tanıklık etmeye geldi.

 ⁹Söz gerçek Işık’tı; tüm insanları aydınlığa kavuşturmak için dünyaya gelen Işık. ¹⁰O dünyadaydı. Dünya O’nun aracılığıyla oluştu, ama dünya O’nu bilmedi. ¹¹Kendi ülkesine geldiyse de kendi toplumu O’nu kabul etmedi.

 

O’nu Kabul Edenlerin Yetkisi 12-18

 ¹²Kendisini kabul edenlere –O’nun adına iman edenlere– gelince onlara Tanrı’nın çocukları olma yetkisi verdi. ¹³Bunlar doğal kan ilişkisinden, bedenin isteğinden ya da insan isteğinden doğmadı; bambaşka yöntemde Tanrı’dan doğdular.

 ¹⁴Söz beden oldu, kayra ve gerçekle dolu olarak aramızda yaşadı*. O’nun yüceliğini Baba’dan gelen biricik Oğul’un yüceliği niteliğinde gördük.

 ¹⁵Yahya O’nun için tanıklık etti ve bağırarak açıkladı:

“Sizlere, ‘Benden sonra gelen benden üstündür; çünkü O benden önce vardı’ dediğim işte budur. ¹⁶Hepimiz O’nun sınırsız doluluğundan kayra ardına kayra aldık. ¹⁷Çünkü ruhsal yasa [d] Musa aracılığıyla verildi. İsa Mesih aracılığıyla ise, kayra ve gerçek geldi. ¹⁸Hiçbir vakit hiç kimse Tanrı’yı görmedi. Baba’nın bağrında olan Tanrı, –biricik Oğul [e] – O bildirdi O’nu.”

 

MESİH’E ÖZGÜ GÜCÜN AÇIKLANIŞI

 

Yahya’dan Gelen İlk Tanıklık: O Aranızda Duruyor 19-28

(Matta 3:1-12; Markos 1:7,8; Luka 3:15-17)

 ¹⁹Yahudi yetkililer [f] “Sen kimsin?” diye sormaları için, Yeruşalim’den Yahya’ya rahiplerle Levililer’i [g] gönderdi. Bunun üzerine Yahya tanıklıkta bulundu. ²⁰Hiçbir şeyi örtbas etmeden açık açık konuştu. “Ben Mesih değilim” yolundaki bildirisi çok açıktı.

 ²¹“Öyleyse kimsin? İlyas mısın sen?” diye sordular. Yahya, “Değilim” dedi. “Sen o peygamber misin?” sorusuna da, “Hayır” diye karşılık verdi. ²²Bu kez, “Öyleyse kim olduğunu söyle de bizi gönderenlere yanıt verelim” dediler. “Sen kendin için ne diyorsun?” ²³Yahya, Yeşaya peygamberin bildirisini aktararak onları yanıtladı:

 “Ben «Rab’bin yolunu düzleyin» diye

 Çölden yükselen bir sesim.”

²⁴Gönderilenler Ferisiler’dendi [h] .

 ²⁵Ona başka bir soru yöneltip, “Öyleyse” dediler, “Sen ne Mesih, ne İlyas, ne de o peygambersen, nasıl oluyor da vaftiz ediyorsun?*”

 ²⁶Yahya, “Ben su ile vaftiz ediyorum” diye yanıtladı, “Ama tanımadığınız o kişi aranızda duruyor. ²⁷O benden sonra gelendir. Ben O’nun çarığının bağlarını bile çözmeye yaraşır biri değilim.”

 ²⁸Tüm bunlar Ürdün’ün ötesinde, Beytanya’da Yahya’nın vaftiz ettiği yerde oldu.

 

Yahya’dan Gelen İkinci Tanıklık: İşte Tanrı Kuzusu 29-34

 ²⁹Yahya ertesi gün İsa’nın kendisine doğru geldiğini görerek, “İşte dünyanın günahını kaldıran Tanrı Kuzusu!” dedi. ³⁰“Kendisi için, ‘Benden sonra benden üstün bir adam geliyor; çünkü O benden önce vardı’ diye bildirdiğim birey budur. ³¹Bu kişinin kimliğini bilmiyordum. Ama O İsrail’e açıklansın diye ben suyla vaftiz ederek geldim.”

 ³²Yahya tanıklığını şu sözlerle sürdürdü: “Ruh’un gökten güvercin gibi inerek O’nun üzerinde durduğunu gördüm. ³³Bu kişinin kimliğini bilmiyordum. Ama suyla vaftiz etmek için beni gönderenin kendisi, ‘Ruh’un kimin üzerine inip durduğunu görürsen Kutsal Ruh’la vaftiz eden O’dur’ dedi. ³⁴Ben de görüp Tanrı’nın Oğlu budur diye tanıklık ettim.”

 

İsa’nın İlk Öğrencileri 35-42

 ³⁵Ertesi gün Yahya yine öğrencilerinden ikisiyle birlikte duruyordu. ³⁶İsa’nın gezindiğini görünce, “İşte Tanrı Kuzusu” dedi. ³⁷İki öğrenci O’nun dediğini duyarak İsa’nın ardı sıra gitti. ³⁸İsa dönüp kendisini izlediklerini görünce, “Ne istiyorsunuz?” diye sordu. Onlar da, “Rabbi! (Anlamı Öğretmen’dir) Nerede oturuyorsun?” dedi. ³⁹İsa, “Gelin de görün” deyince, gidip nerede oturduğunu gördüler ve o gün O’nun yanında kaldılar. Saat öğleden sonra dört sularıydı.

 ⁴⁰Yahya’nın dediğini duyup İsa’nın ardı sıra giden iki kişiden biri Simon Petros’un kardeşi Andreas idi. ⁴¹Andreas hemen kardeşi Simon’u bulup ona, “Biz Mesih’i [i] (Anlamı Hristos’tur) bulduk” dedi. ⁴²Onu İsa’ya getirdi. İsa ona bakarak, “Sen Yuhanna oğlu Simon’sun” dedi. “Kifas (Petros diye çevrilir) adıyla çağrılacaksın.”

 

İsa’nın İkinci Grup Öğrencileri 43-51

 ⁴³Ertesi gün İsa, Galile’ye gitmeye karar verdi. Filippos’u bulup, “Ardım sıra gel” dedi. ⁴⁴Filippos, Andreas’la Petros’un kenti Beytsayda’dandı. ⁴⁵Filippos Natanael’i bulup, “Musa’nın ruhsal yasada bildirdiği ve peygamberlerin haber verdiği Yusuf oğlu* Nasıralı İsa’yı bulduk” dedi.

 ⁴⁶Natanael ona, “Nasıra’dan iyi bir şey çıkabilir mi?” diye sordu. Filippos, “Gel de gör!” diye yanıtladı. ⁴⁷İsa, Natanael’in kendisine doğru geldiğini görünce onun için, “İşte içinde düzenbazlık bulunmayan gerçek bir İsrailli” dedi. ⁴⁸Natanael, “Beni nereden tanıyorsun?” diye sordu. İsa, “Filippos çağırmadan önce seni incir ağacının altında gördüm” dedi. ⁴⁹Natanael, “Rabbi” dedi. “Sen Tanrı’nın Oğlu’sun, İsrail’in Kralı’sın.” ⁵⁰İsa yanıtladı: “Seni incir ağacının altında gördüm dediğim için mi inanıyorsun? Bunlardan daha üstününü göreceksin.” ⁵¹Ve ekledi: “Size önemle belirtirim ki, göğün açıldığını ve Tanrı’nın meleklerini İnsanoğlu üzerine yükselmekte ve inmekte göreceksiniz.”

 

İlk Belirti 1-12

Üçüncü gün [j] Galile’nin Kana kentinde bir düğün vardı. İsa’nın annesi de oradaydı. ²İsa da öğrencileriyle birlikte düğüne çağrılmıştı. ³Şarap tükenince İsa’nın annesi O’na, “Şarapları kalmadı” dedi. ⁴İsa, “Buna karışmamalısın, anne! [k] ” diye yanıtladı. “Vaktim daha gelmedi.” ⁵Annesi hizmet edenlere, “Size ne derse yapın” dedi.

 ⁶Orada Yahudiler’in töresel paklanma gelenekleri için kullanılan taştan yapılmış altı su küpü duruyordu. Her biri yaklaşık yetmiş ile yüz litre su alırdı. ⁷İsa hizmet edenlere, “Küpleri suyla doldurun” dedi. Küpleri ağzına dek doldurdular. ⁸İsa, “Şimdi birazını alıp tören başkanına götürün” dedi. Onlar da götürdü.

 ⁹Tören başkanı şarap olmuş suyu tattığında bunun nereden geldiğini kestiremedi. Oysa suyu getiren ev uşakları olanı biteni biliyordu. Tören başkanı güveyi çağırıp, ¹⁰“Başkaları önce en iyi şarabı sunar” dedi. “Ancak çağrılılar bol bol içtikten sonra sıradan şarabı çıkarır. Ama sen en iyi şarabı şu ana dek sakladın.” ¹¹İsa bu ilk belirtiyi* Galile’nin Kana kentinde gösterdi ve yüceliğini açıkladı. Öğrencileri O’na iman etti.

 ¹²Bundan sonra İsa, annesi, kardeşleri ve öğrencileri Kafernahum’a inerek [l] orada birkaç gün kaldılar.

İsa Tapınağı Arıtıyor 13-22

(Matta 21:12,13; Markos 11:15-18; Luka 19:45,46)

 ¹³Yahudiler’in Passah kutlayışı [m] yakındı. İsa, Yeruşalim’e çıktı.

 ¹⁴Tapınakta sığır, koyun, güvercin satıcılarıyla para değiştirenleri kurulup oturmuş buldu. ¹⁵İplerden bir kamçı yapıp tümünü –koyunları, sığırları da– tapınaktan dışarıya attı. Para değiştirenlerin paralarını çevreye saçıp masalarını devirdi. ¹⁶Güvercin satıcılarına, “Bunları buradan kaldırın” dedi. “Babam’ın Evi’ni [n] pazar yerine dönüştürmeyin.” ¹⁷Öğrencileri Kutsal Kitap’ta O’na ilişkin şu sözü anımsadılar:

 “Evin için gösterdiğim çaba beni yiyip tüketecek.”

 ¹⁸Bunun üzerine Yahudi yetkililer O’na, “Yaptığın bu işlerin doğruluğuna ilişkin ne belirti göstereceksin bize?” diye sordular. ¹⁹İsa şu yanıtı verdi: “Bu tapınağı yıkın. Üç gün içinde onu yeniden yükselteceğim.” ²⁰Bunun üzerine Yahudiler, “Bu tapınağı kurmak kırk altı yıl sürdü” dediler. “Üç gün içinde mi onu yükselteceksin?” ²¹Oysa İsa bedeninin tapınağından* söz ediyordu. ²²Öyle ki, ölümden dirildiğinde öğrencileri İsa’nın bundan söz ettiğini anımsayarak Kutsal Yazı’ya ve İsa’nın söylemiş olduğu söze iman etti.

 

İsa’nın İnsana İlişkin Bilgisi 23-25

 ²³Passah kutlayışında İsa Yeruşalim’deyken birçokları gösterdiği belirtileri görerek O’nun adına iman etti. ²⁴Ama İsa kendisini onların isteklerine kaptırmadı. Çünkü hepsini tanıyordu. ²⁵İnsana ilişkin kimsenin tanıklığına gereksinimi yoktu. Çünkü insan yüreğinden geçenleri biliyordu.

 

İnsan Yeniden Nasıl Doğabilir? 1-21

Ferisiler arasında Nikodimos adında bir adam vardı. Yahudiler’in önderlerindendi. ²Bu adam gece İsa’nın yanına gelip, “Rabbi” dedi. “Senin Tanrı’dan gelen bir öğretmen olduğunu biliyoruz. Çünkü Tanrı kendisiyle olmadıkça kimse senin yaptığın bu belirtileri yapamaz.”

 ³İsa, “Sana önemle belirtirim ki” dedi, “İnsan yeniden doğmadıkça [o] Tanrı’nın hükümranlığını göremez.” ⁴Nikodimos sordu: “Yetişkin bir adam nasıl doğabilir? Anasının rahmine girip ikinci kez doğacak değil ya!” ⁵İsa yanıtladı: “Sana önemle belirtirim ki, insan sudan ve Ruh’tan doğmadıkça Tanrı’nın hükümranlığına giremez. ⁶Bedenden doğan bedendir, Ruh’tan doğan ruhtur.

 ⁷“Sana yeniden doğmalısınız dediğime şaşma. ⁸Rüzgâr dilediği yerde eser. Onun sesini işitirsin, ama nereden gelip nereye gittiğini bilmezsin. Ruh’tan doğan herkes böyledir.” ⁹Nikodimos, “Bu nasıl olur?” diye sordu. ¹⁰İsa, “Sen İsrail’in öğreticisiyken bunları bilmiyor musun?” diye yanıtladı. ¹¹“Sana önemle belirtiyorum: Bildiğimizi söylüyor, gördüğümüze tanıklık ediyoruz ama tanıklığımızı kabul etmiyorsunuz. ¹²Size bu dünyaya ilişkin olanları anlattığımda inanmazsanız, göklere ilişkin olanları anlattığımda nasıl inanırsınız?

 ¹³“Gökten inmiş olan İnsanoğlu’ndan [p] başka hiç kimse göğe çıkmış değildir. ¹⁴Tıpkı Musa’nın çölde yılanı yükselttiği gibi İnsanoğlu’nun da yükselmesi gerekir. ¹⁵Öyle ki, O’na iman eden herkesin sonsuz yaşamı olsun. ¹⁶Çünkü Tanrı dünyayı o denli sevdi ki, biricik Oğlu’nu verdi. Öyle ki, her kim O’na iman ederse mahvolmasın, sonsuz yaşama kavuşsun.

 ¹⁷“Çünkü Tanrı, Oğlu’nu dünyayı yargılamak amacıyla göndermedi. Dünya O’nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi. ¹⁸O’na iman eden yargılanmaz; iman etmeyense nasıl olsa yargılanmıştır. Çünkü Tanrı’nın biricik Oğlu’nun adına iman etmemiştir. ¹⁹Yargı şudur: Dünyaya Işık geldi, ama insanlar karanlığı Işık’tan daha çok sevdi. Çünkü onların işleri kötüdür. ²⁰Çünkü kötülük yapan herkes Işığa kin besler ve yaptıkları ortaya çıkmasın diye Işığa yaklaşmaz. ²¹Gerçeği uygulayan ise, yaptıklarının Tanrı bağlılığında yapıldığını göstermek için Işığa gelir.”

 

Yahya’nın Üçüncü Tanıklığı: Yukarıdan Gelen Herkesten Üstündür 22-36

 ²²Bundan sonra İsa’yla öğrencileri Yahudiye yöresine gittiler. Orada İsa onlarla kalıyor ve vaftiz ediyordu. ²³Yahya da Salim yakınında Aynun’da vaftiz ediyordu. Çünkü orada bol su vardı. Birçokları gelip vaftiz ediliyordu. ²⁴Yahya daha cezaevine atılmamıştı.

 ²⁵Yahya’nın öğrencileriyle bir Yahudi arasında dinsel paklanma töresi konusunda bir tartışma çıktı. ²⁶Yahya’ya varıp, “Rabbi” dediler. “Bak, Ürdün’ün karşı yakasında seninle birlikte olan, kendisine ilişkin tanıklık ettiğin kişi vaftiz ediyor ve herkes O’na gidiyor.”

 ²⁷Yahya, “Eğer kendisine gökten verilmezse hiç kimse kendiliğinden bir şey alamaz” diye yanıtladı. ²⁸“‘Ben Mesih değilim, ama O’nun öncüsü olarak gönderildim’ dediğime siz kendiniz tanıksınız. ²⁹Gelinle kim evleniyorsa güvey O’dur. Ama güveyin ayakta durup dinleyen arkadaşı O’nun sesini duyunca çok sevinir. Böylece benim bu sevincim tümlendi. ³⁰O’na yükselmek, banaysa geride kalmak yaraşır.

 ³¹“Yüceden gelen herkesten üstündür. Yeryüzünden olan yerseldir ve yer açısından konuşur. Gökten gelen, herkesten üstündür. ³²Ne görmüş ve duymuşsa buna tanıklık eder, ama tanıklığını kimse kabul etmez. ³³O’nun tanıklığını kabul eden, Tanrı’nın gerçek olduğuna mühür basmıştır. ³⁴Tanrı’nın gönderdiği kişi Tanrı’nın sözlerini konuşur. Çünkü Tanrı Ruh’u sınırlı kapsamda vermez.

 ³⁵“Baba Oğul’u sever. Her şeyi O’nun eline vermiştir. ³⁶Oğul’a iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Oğul’u dinlemeyene gelince yaşam yüzü görmez. Tam tersine, Tanrı’nın öfkesi onun üzerinde kalır.”

 

Sonsuz Yaşam Suyu 1-38

İsa’nın Yahya’dan daha çok öğrenci topladığını ve vaftiz ettiğini Ferisiler duymuştu. Rab bunu biliyordu. ²Oysa İsa’nın kendisi değil, sadece öğrencileri vaftiz ediyordu. ³İsa Yahudiye’den ayrılıp yeniden Galile’ye gitti. ⁴Yolculuk ederken Samiriye’den geçmesi gerekiyordu. ⁵Samiriye’nin Sihar denilen kasabasına geldi. Burası Yakup’un oğlu Yusuf’a verdiği toprağa yakındı. ⁶Yakup’un kuyusu bu yerdeydi. Yolculuktan yorgun düşen İsa kuyunun başına oturdu. Vakit öğleyin on iki sularıydı.

 ⁷Samiriyeli bir kadın su çekmeye geldi. İsa ona, “Bana da ver içeyim” dedi. ⁸Öğrencileri kasabaya yiyecek almaya gitmişti. ⁹Samiriyeli kadın, “Sen Yahudi’sin bense Samiriyeli bir kadınım” dedi. “Nasıl olur da benden içecek su istersin?” Çünkü Yahudiler’in Samiriyeliler’le hiç ilişkileri yoktur.

 ¹⁰İsa, “Eğer Tanrı’nın armağanını ve sana, ‘Bana su ver, içeyim’ diyenin kim olduğunu bilseydin” dedi, “Sen O’ndan isteyecektin; O da sana yaşam suyunu verecekti.” ¹¹Kadın, “Efendi” dedi. “Su çekecek bir şeyin yok, kuyu da derin. Nereden sahip oluyorsun sen yaşam suyuna? ¹²Bu kuyuyu bize veren atamız Yakup’tur. Kendisi de, oğulları da, davarları da buradan içmiştir. Yoksa sen ondan da üstün biri misin? [q] ”

 ¹³İsa yanıtladı: “Bu sudan içen herkes yeniden susayacak. ¹⁴Oysa benim vereceğim sudan her kim içerse sonsuza dek susamayacaktır. Vereceğim su sonsuz yaşam sağlamak için onun iç varlığında kaynaklanan bir pınar olacaktır.”

 ¹⁵Kadın, “Efendi” dedi. “Bu suyu bana ver. Ne susayayım, ne de su çekmek için buraya dek geleyim.” ¹⁶İsa, “Git, kocanı çağır, sonra buraya dön” dedi. ¹⁷Kadın, “Kocam yok” diye yanıtlayınca İsa ona, “Kocam yok demekle doğru söyledin” dedi. ¹⁸“Çünkü beş kocaya vardın ve şu anda birlikte yaşadığın kişi kocan değil. Bu konuda doğru konuştun.”

 ¹⁹Kadın, “Efendi” dedi. “Görüyorum ki sen bir peygambersin. ²⁰Bizim atalarımız [r] şu dağda tapındı, ama sizler tapınılması gereken yer Yeruşalim’dedir dersiniz.”

 ²¹İsa, “Bana inan ey kadın” dedi. “Vakit geliyor. O zaman Baba’ya ne bu dağda, ne de Yeruşalim’de tapınacaksınız. ²²Siz bilmediğinize tapınıyorsunuz; bizse bildiğimize tapınıyoruz. Çünkü kurtuluş Yahudiler’den gelir. ²³Ama gerçek tapınıcıların Baba’ya ruhta ve gerçekte tapınacakları vakit geliyor ve işte o vakit şimdidir. Çünkü Baba kendisine böyle tapınanları arıyor. ²⁴Tanrı Ruh’tur [s] ve O’na tapınanların ruhta ve gerçekte tapınması gerektir.” ²⁵Kadın, “Biliyorum ki, Hristos denilen Mesih gelecektir” dedi. “O gelince bize her şeyi bildirecek.”

 ²⁶İsa, “Seninle konuşan ben, O Kişi’yim [t] ” dedi.

 ²⁷Bu sırada İsa’nın öğrencileri geldi. O’nun bir kadınla konuşmasına şaştılar. Buna karşın hiçbiri kadına, “Sen ne arıyorsun?” ya da İsa’ya, “Niçin bu kadınla konuşuyorsun?” diye sormadı. ²⁸Kadın su testisini bıraktı, kasabaya gidip halka, ²⁹“Gelin, tüm yaptıklarımı bana söyleyen adamı görün” dedi. “Acaba Mesih bu mu?” ³⁰Halk kasabadan çıkmış, İsa’ya geliyordu.

 ³¹Bu arada öğrencileri O’na, “Rabbi, bir şey ye” diyordu. ³²Ama İsa, “Sizin bilmediğiniz bir yiyeceğim var” dedi. ³³Öğrenciler birbirlerine, “Acaba biri O’na yiyecek mi getirdi?” diye sordular. ³⁴İsa, “Benim yiyeceğim, beni gönderenin isteğini yapmak ve O’nun işini sonuçlandırmaktır” dedi. ³⁵“Sizler ürünün biçilmesine daha dört ay var demiyor musunuz? Ben de size diyorum ki, gözlerinizi kaldırın da ürünü biçilmeye hazır, ağarmış tarlalara bakın. ³⁶“Eken de, biçen de hep birlikte sevinsin diye, biçen karşılığını alıyor, sonsuz yaşam için ürün topluyor. ³⁷Çünkü burada, ‘Biri eker, öbürü biçer’ sözü doğrudur. ³⁸Sizi emek vermediğiniz ekini biçmeye gönderdim. Başkaları emek verdi, sizse onların emeğine kondunuz.”

 

Samiriye Halkı İsa’ya İman Ediyor 39-42

 ³⁹“Tüm yaptıklarımı bana söyledi” diye tanıklık eden kadının sözü üzerine, o kasabadaki Samiriyeliler’in birçoğu İsa’ya iman etti. ⁴⁰O’na geldiklerinde de yanlarında kalması için Samiriyeliler kendisinden dilekte bulundu. O da iki gün orada kaldı. ⁴¹İsa’nın sözü üzerine daha birçok kişi iman etti.

 ⁴²Kadına da, “Bundan böyle iman etmemiz senin söylemen nedeniyle değildir” dediler. “Biz kendimiz O’nu duyduk ve gerçekten dünyanın kurtarıcısı olduğunu biliyoruz.”